Ferðasagan..hluti 3...
Helgin 7 -10.október
Föstudagurinn fór almennt í að chilla, rölt niður í bæ, skoðað Sjampselesei og Sigurbogann og labbað fram hjá Luvre, menn almennt svona frekar þreyttir og því reglulega stoppað og bjór drukkinn. Dýrasti bjór í heimi var drukkinn á Sjampselesei, 9 evrur fyrir tæpan hálfan líter af Calsberg kranabjór, ég bara fékk áfall, hvernig gat þetta staðist, jú allir hlutir sem eru ekki franskir eru dýrir í Frakklandi, og þá sér í lagi innfluttur bjór, úff ég og Gunni sátum þarna í góða stund, störðum út á götu og þögðum...eiginlega bara í móka frá því að lesa reikninginn, þetta bara gat ekki staðist, en svona er þetta, ef maður ætlar að vera kúl og vera á hipp bar á Sjampselesei að drekka innfluttan bjór, þá verður maður víst að borga dýrt fyrir það. Kvöldinu var svo eitt heima við, Raklettið (ekki hugmynd hvernig það er skrifað) fírað upp og allt og ömmur þeirra eldað á því, úff hvað það var borðað mikið, svo hófst almenn "gleði" með Catan(must have spil) og Kana spilun, sem ég auðvitað vann alltaf...en ekki hvað.
Laugardagurinn var frekar chillaður, jón tók okkur í bíltúr downtown og staðsetning bílasýningarinnar skoðuð, eyddum við svona tjaaa 4 tímum í bílnum að keyra svona 3 km vegalengd, sem var gaman, ég sá mosann á húsunum hreyfast hraðar en við í góða 2 tíma og jeremías pétur jósafatsson hvað frakkinn er bilaður í umferðinni, hver og einn frakki heldur að hann sé að aka á 50" F150 amerískum pickup og því muni allir víkja sem eru í hans vegi, frekjan og yfirgangurinn er alveg klikkaður, ég myndi segja að ég gæti verið þarna í umferðinni kannski í 30 mín að keyra áður en ég myndi gjörsamlega klikkast og lemja einhvern frakkann til óbóta...úff, en sem betur fer var ég ekki við stýrið heldur hinn pollrólegi frakki missjö john. Mexikanskur staður um kvöldið (sleeef hvað hann var góður) og svo aftur heim og spilað og fíflast fram eftir nóttu, enn og aftur rústaði ég öllum og mömmum þeirra með glæsilegu spilun..
Sunnudagur, dagurinn sem Jón og Gunni fæddust fyrir, dagurinn sem var helgaður þeim, dagurinn sem þeir fengu loksins að njóta sín til fullnustu, já við fórum sko á Bílasýninguna stóru í París, svæðið líklegast eins og Laugardalurinn x5 og því nóg að labba, 8 sýningarhallir og sumar á nokkrum hæðum, sportbílar, fólksbílar, vörubílar, rafmagnsbílar, vetnisbílar, jú neim it, það var þarna og í fyrsta skipti á minni ævi átti ég í fullu fangi með að elta strákana. Myndatökur af bremsum, skotti og pústi á öllu sem hafði 4 hjól undir sér, skipti ekki máli hvað var, 4 hjól, verð að taka mynd af því, ÉG VERÐ BRYNJAR, hlaupið á milli húsa, verðum að sjá þetta, möst að sjá hitt, úff mér leið eins og faðir með tvö ofvirk börn á spítti í disney world. 5 tímum seinna, 800 myndum og 3 skópörum þá loks héldum við heim á leið, strákarnir síbrosandi, himinsælir og því dagurinn góður. Þetta var síðasta kvöld Gunna og því var bara almennt slappað af og skoðað myndir og talað um hveru skottið á M5 var nú flott...

Meira seinna...jee

Framhald af ferðasögunni kemur vonandi seinnipartinn í dag, en þangað til þá eru hérna myndir sem þið getið skoðað frá ferðinni, fyrst eru myndirnar hans Jóns og svo Fúsa . Saga síðar..

Ferðasaga...annar hluti...
4. - 6. október
Þessa daga notuðum við strákarnir til þess að fara á bílasölur (BMW, Porsche), í tölvubúðir og láta okkur dreyma að við ættum meira en krónu með gati í einni ríkustu borg Evrópu. Skelltum okkur í siglingu á K..See (KimSee, K eitthvað) sem er fallegt stöðuvatn suður af Munchen(hefur 3 eyjar þar sem nunnur og munkar skiptu með sér svæðum) þar sem fúsi fékk að vera skipstjórinn og fleytti fagrar kellingar á ofurkraftmiklum rafmagns hraðbát okkur hinum til mikillar skemmtunnar (reyndar var báturinn 500 W og fór svona á 1/2 hnúta hraða eeen það er aukaatriði). Veðrið lék við okkur þessa daga, 24 stiga hiti og það lá við að maður fengi rauðan nebba á allir útiverunni. En svo á miðvikudagskvöldið þá fórum við Gunni niður á lestarstöð til þess að taka næturlestina aftur til Parísar, höfðum verslað okkur 1.farrýmismiða sem að við héldum myndi tryggja okkur fínustu aðstöðu, nema hvað að raunin var önnur. Klefinn sem ætlaður var fyrir 4 í koju var mjööööög þröngur og Gunni kallinn þurfti að liggja eins og kleina upp í beddanum til að geta sofið eitthvað. Heldri borgari frá Þýskalandi deildi klefanum með okkur og var duglegur að tala hraða þýsku svo við Gunni skyldum sem minnst. Utan við að geta varla sofið, verið allt of heitt, hafa lítið sem ekkert súrefni og hafa hrjótandi þjóðverja með sér í klefa þá gekk ferðin upp til Parísar bara nokkuð vel.
Fimmtudagurinn 7.október
07:00 - við erum mættir til Parísar, jón mættur til að sækja okkur á lestarstöðina og fátt sem mig langaði meir en að fara í sturtu, fá mér að drekka og hrjóta eins og í 3 tíma þar sem ég gat lítið sem ekkert sofið í lestinni. Við komu í Jónsslot þá voru menn snöggir að græja svefnsófa og græja viðeigandi sjónvarpsefni til að sofna yfir. Eftir að hafa slefað í koddann talsvert að þá undirbjuggum við Kullinn okkur til að stefna niður í bæ og njóta veðursins innan um fagrar byggingar og fallegs fólks, neeeeema hvað að Jón hringir og heimtar að við færum í golf þar sem veðrið var alveg geggjað...frekja...Mættir á golfvöllinn um hvað 2 eða 3, leigt golfsett, golfbíll leigður og svo brunað yfir hóla og hæðir að fyrsta teig. Yfir höfuð þá gekk golfið vel, utan við að "sumir" voru iðnir við að koma kúlunni annaðhvort ofaní sandgrifjur eða sem næst trjám..man ekki hverjir en það var allaveganna EKKI ég. Eftir að hafa farið einn hring (sem strákarnir unnu með svindli segi ég) að þá var brunað annan hring, menn komnir í misgott ástand vegna mikillar "gleði" og má eflaust enn greina ferðir okkar á golfbílnum um víðan völl þarna á svæðinu. Deginum var svo slúttað með því að fara á allsherjar skólahátíð okkur til heiðurs(auðvitað) í skólanum hennar Gunnu (HEC, geeeggjaður skóli), þar fengum við að kynnast kínverskum háttum í matargerð og menningu (var svona kínverskt kvöld, nokkuð nett). Menn duttu svo í bólið mettir og "glaðir" eftir góðan dag...

Meira seinna...

Ferðasaga... Fyrsti hluti..
Jæja þá er komið að hluta af ferðasögu, nú þegar maður er kominn úr fríi og til vinnu þá hefur maður loksins tíma til að sinna þessu bloggi sínu. Allaveganna þá er maður kominn hingað til þessa freðna skers og langaði mig helst að taka feita U beygju þegar ég kom út úr flugstöðvarbyggingunni. 2 gráður og 10 vindstig af norðanbyl tóku á móti mér í gær og fékk ég virkilegan hroll við hugsunina að nú væri fríið mitt búið. Það var ungt franskt par með mér í rútunni á leiðinni til Reykjavíkur, með frumburð sinn og greyið var klætt í 7 peysur, 4 buxur, 14 sokka og 5 húfur, ég fann til með þeim að koma hingað í frí og fá þessa frosnu norðankveðju í fyrsta skrefi og þau voru greinilega ekkert svakalega sátt, welcome to the frosen nowhere segi ég nú bara...en allaveganna spólum aðeins til baka..jú ferðin byrjaði 1 október.
Föstudagur 1.október
Ég og Gunni fórum út á flugvöll snemma um morguninn með sólskinsbros á vör og bjórtilhlökkun í maga. Við hittum svo Jón og Gunnu í París ásamt vinkonu þeirra Innes (sem er fyndið nafn því ég vinn hjá Innnes). Við ókum svo beinustu leið frá flugvellinum suðaustur til Munchen, Jón akandi, Kulli copilot(mr changingthechannelallthef...ing time) og ég sat milli stelpnanna aftur í(Don Carleoni), sáttur og afslappaður alveg þangað til að rassinn og bakið fóru að kvarta undan sætunum í bimmanum hans Jóns, sem var svona þriðjung inn í ferðina, en sem sé sætin eru hönnuð fyrir 2 en leyfileg fyrir 3 og sem sannur herramaður þá fórnaði maður sér á versta sætið og úff ég held að ég sé með permanent dæld í rassinn. Í munchen(hjá Fúsa og Eddu B) var svo vel tekið á móti okkur með local bjór og snakki og ég fékk að kvarta og væla undan rassameiddininu mínu í góðar 15 mínútur áður en viðurnefnið Girlie man fór að heyrast í tengslum við nafnið mitt, þá hætti maður því...í klukkutíma eða svo..
Laugardagur 2. október
Dagur bjórsins, já þetta var næstsíðasti dagurinn í októberfestinni og því var engum tíma sóað heldur brunað sem fyrst með lest niður á októberfests svæðið, tilhlökkunin jókst með hverjum metra sem við nálguðumst svæðið og svo loksins vorum við þarna, í mekka, við 6 ásamt 500 þúsund ítölum og 150 þúsund þjóðverjum stóðum þarna, með aðeins eitt markmið..fá okkur bjór og nóg af honum. Ég og Jón reyndar hófum festina með einum góðum rússíbana á meðan stelpurnar (takið eftir að ég set fúsa og gunna í þá katagoríu) stóðu og göptu yfir karlmennsku okkar að hafa þorað að fara. Svo var labbað um svæðið og bjórsvæðin skönnun, öll borð full og rúmlega það, mest allt ítalir (ólei ólei ólei út um allt) og litlar líkur á að við gætum fengið öl því maður þarf að sitja við borð svo maður fái ölið. Nema hvað Edda og Gunna losuðu um hárið, settu gloss á og brostu blítt til nokkurra fimmtugra kalla á einu og borðinu og ekki leið á löngu en við vorum komin öll á borðið ásamt nokkrum ítalabeyglum og sungum ítalska þjóðsönginn eins og maður væri bara kominn beint frá Roma. Kvöldið leið svo allt of hratt með nokkrum trúnóum við hina og þessa ( 2 bandaríkjamenn, 2 ítalir og 3 þjóðverjar to be exact) og allt í einu vorum við komin á Pizza Hut á leiðinni heim, Jón rænulaus, Gunni með burger, Gunna út úr kortinu og ég, EB og fúsi japplandi á pizzu. Að lokum náðum við að komast heim, drukkið svona baðkar af vatni og horft á þátt af Joey (sem ég sá strákar, alveg satt, svaf ekkert).
Sunnudagur 3.október
Sorgardagur, Jón og Gunna þurftu að bruna heim, þar sem þau eru bæði í námi sem krefst þess að maður mæti, soldið asnó. Annars þá var þessum degi eytt í sófanum, horft á nóg af tvíi og slappað almennt af.

Meiri ferðasaga seinna...

Viva la Paris..
Vildi bara minna á mig, er ekki dauður enn, er bara enn í París, kem ferskur á sunnudag og skrifa einhverja ferðasögu þegar ég mæti til vinnu á mánudaginn. Vona að allir bíði spenntir.

Adios amigos...